Ο Γιος του πατέρα μου...

... ή το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει.
Ο πατέρας μου και εγώ είμαστε πολύ όμοιοι. Είμαστε ανεξάρτητοι, περήφανοι, τρελοί (φοβεροί) και πολύ πολύ ξεροκέφαλοι! Ο καθένας θέλει να κάνει το δικό του, και φυσικά θέλει να αποδείξει στον άλλον πώς έχει δίκιο. Ο πατέρας μου ήταν έτσι από μικρός. Εγώ που μεγάλωσα με τον παππού και την γιαγιά δεν ξέρω πώς «έμαθα» τέτοιο τρόπο σκέψης.

Φυσικά τώρα υπάρχουν προβλήματα με τον αλληλοξερωκεφαλισμό μας. Ο φοβερός πατέρας δεν θέλει να δίνει συμβουλές αν δεν του ζητήσει κανείς την άποψη του. Ο λόγος είναι πως δεν θέλει να χώνετε σαν την πορδή όπως έκανε ο παππούς μου (ο πρώην πεθερός του). Από την άλλη τρώγεται να μου δώσει συμβουλές για την ζωή μου γιατί ως πατέρας το έχει ανάγκη - στο κάτω κάτω είμαι ο γιος του και με αγαπάει - έτσι; Το κακό είναι πώς εγώ ως ξεροκέφαλος, περήφανος και ανεξάρτητος (σαν τον πατέρα μου) δεν του ζητάω ούτε συμβουλή ούτε άποψη, πράγμα που τον τρελένει...

Τράβα να βγάλεις άκρη...τελικά είμαι ο γιος του πατέρα μου!